Just Do It Like Eddie!

«Δεν θα αντέξω να παίξω στο μικρό τελικό, άλλωστε ακόμη και στο NCAA τον έχουν καταργήσει»
Έντι Τζόνσον, Απρίλιος 1995

Αν ήμουν προπονητής του Ολυμπιακού απόψε, αυτό θα ήταν το τελευταίο πράγμα που θα έλεγα στους παίχτες μου λίγο πριν βγουν στο παρκέ της O2 World Arena.

Θα τους θύμιζα απλά τη δήλωση ενός αθλητή γεννημένου-νικητή για έναν αντίστοιχο αγώνα πριν δεκατέσσερα χρόνια… Ενός αθλητή που αυτό που δήλωσε το έκανε πράξη!!

Για όλους εμάς τους Ολυμπιακούς που ζήσαμε εκείνο τον συγκλονιστικό ημιτελικό, δεν πρόκειται ποτέ να φύγει από τη μνήμη μας, από το μυαλό μας, από την καρδιά μας ο Έντι! Σε αντίθεση με τον ημιτελικό του 1994 στο Τελ Αβίβ όπου ο Ολυμπιακός ήταν το απόλυτο φαβορί, ο αγώνας στη Σαραγόσα ξεκίνησε με τον Παναθηναϊκό να είναι μπροστά στα προγνωστικά. Και μέχρι το 30’ οι πράσινοι τα επιβεβαίωναν προηγούμενοι συνέχεια στο σκορ, με το συγκεκριμένο λεπτό να έχουν διαφορά 7 πόντων, 45-38.

Σε όλο αυτό το διάστημα ο Έντι ουσιαστικά δεν υπήρχε. Τελείωσε το πρώτο ημίχρονο με μόλις 9 πόντους και 0/4 τρίποντα. Ωστόσο ήταν πολύ περήφανος να αγωνιστεί στο μικρό τελικό! Ήταν πολύ μεγάλος παίχτης για να μην πάρει την κατάσταση στα χέρια του!Στην κυριολεξία λοιπόν πήρε το όπλο του και άρχισε να εκτελεί τον Παναθηναϊκό! Στα τελευταία 10 λεπτά σημείωσε 4/4 τρίποντα!! Συνολικά πέτυχε τους 18 από τους 31 πόντους του Θρύλου στο β’ ημίχρονο! Και με το σκορ να έχει μετατραπεί από 45-38 σε 52-53, ήρθε και ο Μίλαν Τόμιτς 50’’ δεύτερα πριν το τέλος να αποτελειώσει τον Παναθηναϊκό από τα 6,25!!

Κάπως έτσι ο Ολυμπιακός έστειλε για δεύτερη συνεχόμενη φορά τον «αιώνιο» αντίπαλο στο μικρό τελικό!

…Σήμερα όμως τα δεδομένα είναι λίγο διαφορετικά. Η’ για να λέμε την πικρή αλήθεια είναι τελείως διαφορετικά!

Έχω ξεχάσει πότε ήταν η τελευταία φορά που νικήσαμε τον Παναθηναϊκό σε αγώνα που διακυβεύεται κάτι σημαντικό…

Αν δεν κάνω λάθος από το 2002 στα ημιτελικά του πρωταθλήματος και στον ημιτελικό του κυπέλλου!!

Εφτά ολόκληρα χρόνια!!

Δεν νομίζετε ότι είναι πολλά;; Πάρα πολλά για φύγουμε και σήμερα με το ροζ φύλλο του αγώνα;;

Άντε παλικάρια να σας δω απόψε…
Άντε και εσύ κόουτς! Αρκετή ΥΠΟΜΟΝΗ έχουμε κάνει…

ΥΓ: Σήμερα ο Έντι Τζόνσον έχει τα γενέθλιά του! (γεννημένος 1/5/1959). Και βρίσκεται στο Βερολίνο προσκεκλημένος της διοίκησης. Ελπίζω η αύρα αυτού του μεγάλου μπασκετμπολίτσα, να επηρεάσει θετικά την ομάδα!

ΧΡΟΝΙΑ ΣΟΥ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΕΝΤΙ!

ΘΡΥΛΕ ΓΕΡΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΕΙΛΕΙΣ...

ΚΑΙ ΞΑΝΑ ΞΑΝΑ…
…ΣΤΟ ΜΙΚΡΟ ΤΕΛΙΚΟ ΞΑΝΑ!

Να σου πάρω το ps3 κόουτς;

Μπορεί να είμαι υπερβολικός, μπορεί να είμαι και άδικος...

Μόλις μπήκα σπίτι όμως και έχω ακόμα την ένταση του αγώνα...

Και δεν θέλω να ηρεμήσω! Θέλω να τα πω όπως τα νοιώθω:

Κόουτς Γιαννάκη να σου πάρω ένα ps3 και να μας αδειάσεις τη γωνιά; Εεεεε;

Ξέρεις κόουτς το νέο ps3 έχει απίστευτα γραφικά και νομίζεις ότι βλέπεις αληθινό μπάσκετ!

Θα παίρνεις λοιπόν την ομάδα σου και θα επιλέγεις εσύ σε κάθε φάση ποιος θα σουτάρει και πότε θα σουτάρει!!

Γιατί όποιος παρακούει τα εντολάς σου, τον τρώει ο μαύρος πάγκος!

Εξαιτίας σου κινδυνεύει να χαθεί ένας μεγάλος παίχτης,
ο επόμενος ηγέτης του Θρύλου:

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ!

Στο πρόσωπό του βλέπω τον διάδοχο του Γιώργου Σιγάλα.

ΠΑΘΟΣ - ΨΥΧΗ - ΣΚΥΛΙΣΙΑ ΑΜΥΝΑ
και όποτε χρειαστεί και φαρμακερά τρίποντα!!

Αυτό τον παιχταρά πας να τον καταστρέψεις!

Εχεις στρέψει τον κόσμο του Ολυμπιακού εναντίον του! Εσύ φταις!

Το παλικάρι είναι ξεκάθαρο πως του λείπει η ψυχολογία...
και ΕΣΥ ΦΤΑΙΣ γι' αυτό!!

Σήμερα στα κρίσιμα λεπτά έβαλε 2 τρίποντα με τη λήξη των επιθέσεων!

Θεϊκά καλάθια!

Και μπαίνουμε στο τελευταίο λεπτό:

Είμαστε νομίζω στο +5 και ο Βασιλόπουλος βρίσκει ελεύθερο χώρο από τα 6,25μ και σουτάρει ενώ έχουμε ακόμα 10΄΄ για την επίθεση.

Η ψυχολογία του είναι στα ύψη μετά τα 2/2 τρίποντα και θέλει να καθαρίσει το ματς!

Μπάλα είναι όμως και δεν μπήκε στο καλάθι.

Το τι έκανες στο πάγκο κόουτς δεν περιγράφεται!
Χτυπιούσουν σαν χταπόδι!

Μάλιστα ο Βασιλόπουλος αντέδρασε φανερά ενοχλημένος για τις φωνές.

Ήμουν στο πάνω διάζωμα του γηπέδου,
αλλά είμαι σίγουρος πως αυτό έγινε.

Του τα'χωσες επειδή τόλμησε να σουτάρει 10'' πριν το τέλος!

ΕΛΕΟΣ κόουτς!

Δεν είναι στρατιωτάκια οι παίχτες να εκτελούν 40 λεπτά τα σχέδιά σου!

ΕΛΕΟΣ!

Έχεις καταστρέψει την ψυχολογία του Βασιλόπουλου,
με το απολύτως ελεγχόμενο μπάσκετ που θέλεις να παίζει η ομάδα!

Αλήθεια, εσύ σαν παίχτης δεν έπαιρνες πρωτοβουλίες;

Δεν παρασυρόσουν από το ρυθμό του ματς; Δεν ένιωθες κάποιες φορές ότι έχεις οίστρο και σούταρες εκτός λογικής από τα 8 και 9 μέτρα;;

Και να το έκανες μόνο στον Βασιλόπουλο αυτό...

Όλους τους θες τηκλεκατευθυνόμενους από εσένα...

Με το ξεκίνημα του β' ημιχρόνου ο Πάργκο σουτάρει και χάνει τρίποντο.

Αμέσως τον βάζεις στο πάγκο και τον ξαναχρισημοποιείς 30'' πριν τη λήξη!!

Τιμωρία κακό παιδί Τζανίρο που έχασες το σουτ...

Αμ το άλλο;;

Στο +18 βάζεις δίδυμο Έρτσεγκ και ...Βουγιούκα(!) στο ματς.

Σαν να λες στους παίχτες σου: "ΟΚ νικήσαμε, συντήρηση για την Πέμπτη"

Δίνεις εσύ πρώτος το σύνθημα για ΧΑΛΑΡΩΣΗ!!

Και ακολουθεί ένα σερί... 1-27!!

ΕΝΑ - ΕΙΚΟΣΙΕΦΤΑ !!

Να συνεχίσω;;

2,5 λεπτά πριν το τέλος είμαστε στο +9 και έχουμε 0 φάουλ.

Οι παίχτες μας όμως αφήνουν να σουτάρουν οι αντίπαλοι τρίποντο
και στην επόμενη επίθεση να κάνει ένας Μαδριλένος ανενόχλητος διείσδυση

Ενας φίλαθλος μπροστά μου ουρλιάζει:
"Εχετε να δώσετε 4 φάουλ! Κάντε φάουλ"

Οι παίχτες βέβαια δεν είναι υποχρεωμένοι να βλέπουν το ταμπλό!

ΕΣΥ κόουτς πρέπει να τους ενημερώνεις...

Όσο για το κακό να παίρνεις διαφορές στο παιχνίδι και να τις χάνεις όπως και με Μάλαγα, Ταού, Παναθηναϊκό κλπ... τι να πώ;;

Ίσως να έχεις μάθει από την Εθνική να κυνηγάς τα παιχνίδια...

Ναι, είμαι πολύ σκληρός!!

Αλλά, πρώτον έχω απίστευτη ένταση από το γήπεδο (ειδικά όταν είδα το σκηνικό με τον Βασιλόπουλο)

και δεύτερον αν είναι κόουτς να χάσουμε τον ημιτελικό από τον βάζελο, ας μείνουμε εδώ!

Ένα καμάρι έχουμε τόσα χρόνια στο μπάσκετ, ένα ιερό σύνθημα... (ΚΑΙ ΞΑΝΑ ΞΑΝΑ ΣΤΟΝ ΜΙΚΡΟ ΤΕΛΙΚΟ ΞΑΝΑ...)

Μην το χάσουμε και αυτό!

ΥΓ: Σε φαντάζομαι προπονητή στον ημιτελικό της Σαραγόσας. Ο Έντι Τζόνσον έχει 0/4 τρίποντα στο α' μέρος.

Αυτό ήταν! Θα έμενε στον πάγκο.
Νταντά το κακό παιδί, τιμωρία!

Ευτυχώς όμως εσύ ήσουν παίχτης του Παναθηναϊκού και ο Έντι με 4/4 τρίποντα στο τελευταίο δεκάλεπτο σε έστειλε στο ΜΙΚΡΟ ΤΕΛΙΚΟ!

Για το γνήσιο της ερυθρόλευκης υπογραφής,
ЯD

Μου ξανάρχονται ένα ένα, χρόνια δοξασμένα!

Έχω μια αδυναμία, μια μεγάλη ερυθρόλευκη αδυναμία!

Δεν είναι άλλη από το μπάσκετ του Ολυμπιακού…

Για όσους γεννηθήκαμε στις αρχές της δεκαετίας του ’80, το μπάσκετ ήταν αυτό που μας κράτησε ψηλά το Ολυμπιακό μας φρόνημα στα σχολικά μας χρόνια.

Ειδικά σε μένα που μεγάλωσα σε μια γειτονιά όχι ιδιαίτερα φιλική προς το κόκκινο χρώμα, η θρυλική ομάδα που μεσουράνησε στα μέσα της δεκαετίας του ’90, ήταν ο λόγος που μπορούσα με υπερηφάνεια να λέω πως είμαι ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ!!

Έζησα απίστευτες στιγμές εκείνα τα χρόνια.

Και ήμουν τυχερός γιατί τις περισσότερες τις έζησα από κοντά,
από την κερκίδα!

Τολμώ να πω ότι εκείνα τα 5 χρόνια μου προσφέρανε περισσότερες συγκινήσεις από την ερυθρόλευκη δυναστεία του ποδοσφαίρου…

Αλήθεια τι να πρωτοθυμηθώ;;

Τα 5 συνεχόμενα πρωταθλήματα, το ένα πιο συναρπαστικό από το άλλο;;

Την καρδιά μου να κοντεύει να διαλυθεί στο 45-44 με το σκορ να μη λέει να αλλάξει τα τελευταία λεπτά μετά τη τρίποντη βόμβα του Έντι;

Το ατέλειωτο πάρτι για το (παραλίγο νταμπλ σκορ) 73-38 επί του μόλις εστεμμένου «ψευτοπρωταθλητή» Ευρώπης;

Το απαρηγόρητο κλάμα για το χαμένο ευρωπαϊκό του Τελ Αβιβ;;

Την υπέρτατη έκσταση για το δεύτερο συνεχόμενο νικηφόρο ημιτελικό στη Σαραγόσα κόντρα στον αιώνιο;

Μα πάνω από όλα τη συγκλονιστική χρονιά του τριπλ κράουν το 1997!

Μια χρονιά που τα έζησα ΟΛΑ από κοντά!

Τι να γράψω… Απίστευτα συναισθήματα!

Ήμουν εκεί στο ΟΑΚΑ, όταν ο Σιγάλας σήκωνε το κύπελλο Ελλάδος και μας έδειχνε με το δάχτυλό του… ΤΟ ΠΡΩΤΟ!

Ήμουν στο ΣΕΦ όταν ο Τόμις πυροβολούσε από τα 9 μέτρα και μας έστελνε στη Ρώμη μετά το μεθύσι του 49-69 μέσα στο ΟΑΚΑ!

ΗΜΟΥΝ ΣΤΗ ΡΩΜΗ!!

Όταν το ΣΕΦ μετακόμισε στο Παλαέουρ!

Όταν ο ΘΡΥΛΟΣ σήκωσε το ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ!

Ήμουν στο πλοίο της επιστροφής όταν η Θύρα 7 έβγαλε το συγκλονιστικό σύνθημα:
Στη Ρώμη και στο τελικό, σηκώσαμε Ευρωπαϊκόοοοοο!

Ήμουν στην υποδοχή των πρωταθλητών σε ένα ματς κόντρα στον Απόλλων Πάτρας, όπου και το Μαρακανά να είχαμε έδρα δεν θα μας χώραγε…

Ήμουν ακόμα και στο ΟΑΚΑ, ανάμεσα στους οπαδούς της ΑΕΚ, όταν η ομαδάρα του Ίβκοβιτς τελείωνε το πρωτάθλημα με 3-1 κατακτώντας και το ΤΡΙΤΟ!

Τι να λέμε τώρα ρε μάγκες…

Όλα αυτά στην ηλικία των 16!

Είναι δυνατόν να μην έχω αδυναμία σε αυτή την ομάδα;;

Και από ονόματα;;

Ονόματα ΘΡΥΛΟΙ!

Ρίβερς, Πάσπαλιε, Τάρλατς, Τάρπλεϊ, Τόμιτς, Φασούλας, Μπέρι, Σιγάλας…

Και πόσοι άλλοι…

Με κορυφαίο τον αγαπημένο μου, τον ένα και μοναδικό…

ΕΕΕΕΕΕΕΕΝΤΙ ΤΖΟΟΟΟΟΟΟΟΟΝΣΟΝ!!

………………………..

Ένα χρόνο αργότερα όμως ο κύκλος έκλεισε με το τρίποντο-φαρμάκι του Στογιάκοβιτς. Ήμουν και εκεί στο ΣΕΦ…

Το 1999 ήρθε και το ρέκβιεμ στην Ευρώπη στο αποτυχημένο φάιναλ φορ του Μονάχου…

Η τελευταία ευκαιρία να σηκώσουμε το κεφάλι χάθηκε το 2002, με την αυτοκτονία μας στους τελικούς με την ΑΕΚ…

Έκτοτε; Σκοτάδι…

Ούτε καν ήξερα πότε έπαιζε η ομάδα.

Δεν άντεχα να την βλέπω παρατημένη να μικραίνει κι άλλο…

Δεν μπορούσα να δεχτώ ότι ο φόβος και ο τρόμος της Ευρώπης,
τερμάτιζε πια 8ος στην Ελλάδα!

Ώσπου ήρθαν τα αδέλφια Αγγελόπουλοι για να αλλάξουν το ρου της ιστορίας!

Τη τελευταία 3ετία έφτασαν μια ανάσα τόσο από το πρωτάθλημα όσο και από το φάιναλ φορ… Το καταραμένο μειονέκτημα έδρας όμως στάθηκε ανυπέρβλητο εμπόδιο!

Φέτος όμως φαίνεται πως έφτασε το πλήρωμα του χρόνου!

Και ας χάθηκε το κύπελλο Ελλάδος το περασμένο Φλεβάρη…

Οι νίκες επί Παναθηναϊκού και Ταού μας έδωσαν το πολυπόθητο πλεονέκτημα έδρας σε Ελλάδα και Ευρώπη!!

Και σήμερα ξεκινάει η μεγάλη σειρά των πλέι-οφ κόντρα στη Ρεάλ Μαδρίτης…

Από το κάστρο μας, το ΣΕΦ!!

Τρία χρόνια μετά από ένα ματς με τη Μπάρτσα, ήρθε η ώρα να ξαναβρεθώ στις κερκίδες του θρυλικού σταδίου!

Στο χώρο που έζησα στιγμές ΜΕΓΑΛΕΙΟΥ και ΔΟΞΑΣ!!

Ανυπομονώ σα μικρό παιδί να βραδιάσει και να κατηφορίσω στον Πειραιά…

Από χθες το βράδυ δεν σκέφτομαι τίποτε άλλο!

Μου ξανάρχονται ένα ένα, χρόνια δοξασμένα!

Τα πληκτρολογώ και έχω ανατριχιάσει…

ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ
ΘΡΥΛΕ ΟΛΕ Σ’ΑΓΑΠΩ!!

Για το γνήσιο της ερυθρόλευκης υπογραφής,
ЯD