Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΗΜΙΤΕΛΙΚΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΗΜΙΤΕΛΙΚΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 2 Μαΐου 2009

Καληνύχτα και καλή τύχη...




Βλέποντας σήμερα με ψυχραιμία τα τελευταία δευτερόλεπτα του ημιτελικού δεν πιστεύω στα μάτια μου!!

Δεν πιστεύω βλέποντας την 5αδα με την οποία ο κόουτς αποφάσισε να πάρει το παιχνίδι!!

Ο Μπουρούσης ισοφαρίζει με βολές σε 82-82 και στο παρκέ ο Γιαννάκης διατηρεί για το τελευταίο λεπτό Γκριρ, Παπαλουκά, Τσίλντρες, Βούισιτς, Μπορούση…

Μια 5αδα με έναν μόλις σουτέρ (Γκριρ) ο οποίος στο δεύτερο ημίχρονο είναι εκτός ρυθμού!!

Με Πάργκο, Χαλπερίν, Τεόντοσιτς στον πάγκο, ο Ζέλικο είδε τον Γιαννάκη να του βάζει βούτυρο στο ψωμί!

Η εντολή απλή: Κλείνουμε τον Γκριρ…

Αποτέλεσμα;; Οι δύο άθλιες επιθέσεις του Ολυμπιακού με το σκορ 82-84!

Στα 35’’ ένα τρίποντο υπό πίεση του Βούισιτς και στο τέλος η επιλογή για δίποντο του Μπουρούση…

...έχοντας λοιπόν χαμένο τελικό κυπέλλου πέρσι και φέτος, χαμένο πρωτάθλημα πέρσι και χαμένο ημιτελικό φέτος…

…έχοντας δηλαδή κόουτς Γιαννάκη 0/4 κόντρα στον Παναθηναϊκό…

ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ!!

Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός 82-84


Παρασκευή 1 Μαΐου 2009

Ένα τρίποντο ρε παιδιά...


Ένα τρίποντο ρε παιδιά... ένα τρίποντο...
Με την τελευταία επίθεση στα χέρια σας και με το σκορ
στο -2, απλά σουτάρετε ένα τρίποντο!
Το βάζεις;; Πέρασες!! Το χάνεις;; Ρίσκαρες και έχασες...
Αυτή η επίθεση με τον Μπουρούση σε τι αποσκοπούσε;
Στην παράταση;;
Κρίμα, κρίμα, κρίμα...
Είχαμε την τύχη στα χέρια μας και δεν τα παίξαμε όλα για όλα...
Χάσαμε όχι με άδοξο τρόπο, αλλά με ΗΛΙΘΙΟ!!
Ένα τρίποντο ρε παιδιά...
Ένα γαμημένο τρίποντο...

Just Do It Like Eddie!



«Δεν θα αντέξω να παίξω στο μικρό τελικό, άλλωστε ακόμη και στο NCAA τον έχουν καταργήσει»
Έντι Τζόνσον, Απρίλιος 1995


Αν ήμουν προπονητής του Ολυμπιακού απόψε, αυτό θα ήταν το τελευταίο πράγμα που θα έλεγα στους παίχτες μου λίγο πριν βγουν στο παρκέ της O2 World Arena.

Θα τους θύμιζα απλά τη δήλωση ενός αθλητή γεννημένου-νικητή για έναν αντίστοιχο αγώνα πριν δεκατέσσερα χρόνια… Ενός αθλητή που αυτό που δήλωσε το έκανε πράξη!!

Για όλους εμάς τους Ολυμπιακούς που ζήσαμε εκείνο τον συγκλονιστικό ημιτελικό, δεν πρόκειται ποτέ να φύγει από τη μνήμη μας, από το μυαλό μας, από την καρδιά μας ο Έντι! Σε αντίθεση με τον ημιτελικό του 1994 στο Τελ Αβίβ όπου ο Ολυμπιακός ήταν το απόλυτο φαβορί, ο αγώνας στη Σαραγόσα ξεκίνησε με τον Παναθηναϊκό να είναι μπροστά στα προγνωστικά. Και μέχρι το 30’ οι πράσινοι τα επιβεβαίωναν προηγούμενοι συνέχεια στο σκορ, με το συγκεκριμένο λεπτό να έχουν διαφορά 7 πόντων, 45-38.

Σε όλο αυτό το διάστημα ο Έντι ουσιαστικά δεν υπήρχε. Τελείωσε το πρώτο ημίχρονο με μόλις 9 πόντους και 0/4 τρίποντα. Ωστόσο ήταν πολύ περήφανος να αγωνιστεί στο μικρό τελικό! Ήταν πολύ μεγάλος παίχτης για να μην πάρει την κατάσταση στα χέρια του!Στην κυριολεξία λοιπόν πήρε το όπλο του και άρχισε να εκτελεί τον Παναθηναϊκό! Στα τελευταία 10 λεπτά σημείωσε 4/4 τρίποντα!! Συνολικά πέτυχε τους 18 από τους 31 πόντους του Θρύλου στο β’ ημίχρονο! Και με το σκορ να έχει μετατραπεί από 45-38 σε 52-53, ήρθε και ο Μίλαν Τόμιτς 50’’ δεύτερα πριν το τέλος να αποτελειώσει τον Παναθηναϊκό από τα 6,25!!

Κάπως έτσι ο Ολυμπιακός έστειλε για δεύτερη συνεχόμενη φορά τον «αιώνιο» αντίπαλο στο μικρό τελικό!

…Σήμερα όμως τα δεδομένα είναι λίγο διαφορετικά. Η’ για να λέμε την πικρή αλήθεια είναι τελείως διαφορετικά!

Έχω ξεχάσει πότε ήταν η τελευταία φορά που νικήσαμε τον Παναθηναϊκό σε αγώνα που διακυβεύεται κάτι σημαντικό…

Αν δεν κάνω λάθος από το 2002 στα ημιτελικά του πρωταθλήματος και στον ημιτελικό του κυπέλλου!!

Εφτά ολόκληρα χρόνια!!

Δεν νομίζετε ότι είναι πολλά;; Πάρα πολλά για φύγουμε και σήμερα με το ροζ φύλλο του αγώνα;;

Άντε παλικάρια να σας δω απόψε…
Άντε και εσύ κόουτς! Αρκετή ΥΠΟΜΟΝΗ έχουμε κάνει…

ΥΓ: Σήμερα ο Έντι Τζόνσον έχει τα γενέθλιά του! (γεννημένος 1/5/1959). Και βρίσκεται στο Βερολίνο προσκεκλημένος της διοίκησης. Ελπίζω η αύρα αυτού του μεγάλου μπασκετμπολίτσα, να επηρεάσει θετικά την ομάδα!

ΧΡΟΝΙΑ ΣΟΥ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΕΝΤΙ!

ΘΡΥΛΕ ΓΕΡΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΕΙΛΕΙΣ...
ΚΑΙ ΞΑΝΑ ΞΑΝΑ…
…ΣΤΟ ΜΙΚΡΟ ΤΕΛΙΚΟ ΞΑΝΑ!