Που να πάει η Σερβία μωρέ με τον Τεόντοσιτς Vol. II

Να πάει, λέω εγώ τώρα, εκεί που της στέρησαν οι διαιτητές πριν 4 χρόνια στην Τουρκία. Τότε που ο Τουντσερί, πριν σημειώσει το νικητήριο καλάθι για την Τουρκία (83-82), είχε πατήσει καθαρά τη γραμμή. Με έναν εκ των ρέφερι να έχει όλο το οπτικό πεδίο μπροστά του.

Με τέσσερα χρόνια λοιπόν καθυστέρηση θα διεξαχθεί αύριο τελικός Παγκοσμίου Κυπέλλου ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Σερβία. Με τη δεύτερη να έχει στη σύνθεσή της αυτόν μωρέ, τον δεν κάνει για μεγάλα παιχνίδια. Αυτόν:

Ομολογώ ότι είχα επηρεασθεί με την κριτική που δεχόταν ο Μίλος από τους "ειδικούς", γι' αυτό και όταν έφυγε από τον Ολυμπιακό, δεν τον θεώρησα απώλεια. Εννοείται ότι είχε και έχει και αυτός τους δαίμονές του, όπως κάθε μεγάλος παίκτης.

Σκέψου όμως να ήταν Έλληνας και να είχε οδηγήσει την Εθνική μια ανάσα από τον τελικό του παγκόσμιου το 2010, ανάσα που την στέρησαν οι διαιτητές, και στον τελικό του 2014. Βέβαια θα μου πεις ότι οι "ειδικοί" είναι αυτοί που έδιωξαν από τη γαλανόλευκη τον... "Υπνάουσκας".

Δείτε λοιπόν σήμερα για δεύτερη σερί χρονιά να διεκδικεί μετάλλιο ο Καζλάουσκας. Και αύριο τον Μίλος να απολαμβάνει τη συμμετοχή στον τελικό με τους NBAers.

Βραδιά Εθνικής (Μπάσκετ)

Δεν ξέρω που θα φτάσει η Εθνική. Μπορεί να κάνει άλλες τρεις νίκες στο νέο όμιλο και με μια άσχημη εμφάνιση στον προημιτελικό πχ με Τουρκία ή Σερβία να αποκλειστεί. Ειλικρινά όμως δεν με ενδιαφέρει το αποτέλεσμα! Γιατί αυτή η νέα ομάδα του Καζλάουσκας ξόρκισε τα φαντάσματα της υπομονής και της άμυνας!

Επιτέλους κάθομαι να δω την Ελλάδα και απολαμβάνω το παιχνίδι. Μια Ελλάδα που προσπαθεί να σκοράρει και όχι να καταστρέψει… Μια ομάδα που εκτελεί την επίθεσή της χωρίς να περιμένει να …σωθεί το χρονόμετρο των 24’’!

Και αν στο δεύτερο ημίχρονο με την Κροατία φάνηκαν κάποιες αδυναμίες είναι απόλυτα λογικό για μια νέα ομάδα που διαθέτει και παίχτες χωρίς εμπειρία από μεγάλη διοργάνωση. Ωστόσο εδώ θα κάνω υπομονή γιατί κάτι καλό χτίζεται φέτος στην Πολωνία!