Κυριακή, 3 Μαΐου 2009

Πέντε αξέχαστες ώρες!!


Έγραφα χθες το πρωί στο blog για τη σημασία που έχει ένας τελικός κυπέλλου. Σε ένα σημείο χαρακτηριστικά τόνιζα:

« Είναι απλά ένα παιχνίδι που μπορεί να τελειώσει 1-2 όπως το 2002… ή ένα παιχνίδι που μπορεί να τελειώσει 3-0 όπως το 2006…Στην πρώτη περίπτωση θα στενοχωρηθώ απόψε το βράδυ και αύριο θα πάρω τη γυναίκα μου να πάω μια Κυριακάτικη βόλτα και θα το έχω ξεχάσει!!Στη δεύτερη περίπτωση θα χαρώ απόψε το βράδυ και αύριο θα πάρω τη γυναίκα μου να πάω μια Κυριακάτικη βόλτα και θα το έχω ξεχάσει!! »

Σήμερα λοιπόν τη βόλτα μου την έκανα αλλά το χθεσινό ματς δεν πρόκειται να το ξεχάσω ΠΟΤΕ!!

Γιατί χθες το πρωί, την ώρα που έγραφα για τον κανόνα, η μοίρα είχε αποφασίσει το βράδυ στο ΟΑΚΑ να παρουσιάσει την εξαίρεση στην πιο απίθανη εκδοχή της!!

…Πέντε ολόκληρες ώρες πέρασα στη θύρα 16 του Ολυμπιακού Σταδίου!!

Από τις 7:30μμ απόγευμα του Σαββάτου που έφτασα στο γήπεδο μέχρι τις 12:30πμ ξημερώματα …Κυριακής(!) που έφυγα, έζησα τα πιο συγκλονιστικά συναισθήματα που μου έχει προσφέρει το ποδόσφαιρο!

Τι να πρωτογράψω;; Τι να πρωτογράψω;;

Ειλικρινά μερικές φορές το λεξιλόγιο είναι τόσο φτωχό για να περιγράψει εικόνες και συναισθήματα…

Γι’ αυτό θέλω μόνο να να πω δυο τρία ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!

Ένα μεγάλο ευχαριστώ πρώτα στην αστυνομία! Όχι δεν αστειεύομαι καθόλου!! Πρώτον ένοιωσα ασφαλής σε όλη τη διάρκεια του αγώνα, αλλά και κατά την προσέλευση και την αποχώρησή μου από το ΟΑΚΑ!! Δεύτερον χάρη στην αστυνομία βρέθηκαν στο γήπεδο 23.000 φίλαθλοι από κάθε ομάδα. Κακά τα ψέματα η παρουσία αντίπαλου δέους στην κερκίδα δίνει άλλο χρώμα στο παιχνίδι!! Ο χθεσινός τελικός δεν θα είχε την ίδια αξία μπροστά σε οπαδούς μόνο της μιας ομάδας!!

Φυσικά ένα τεράστιο ευχαριστώ στους παίχτες του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ!! Από τη στιγμή που πάτησαν το χορτάρι στο β’ ημίχρονο αγωνίστηκαν με ένα απίστευτο, αστείρευτο και συγκλονιστικό πάθος!! Έτσι θέλω να βλέπω τους ποδοσφαιριστές που φοράνε την ερυθρόλευκη φανέλα με τον δαφνοστεφανομένο στο στήθος!!

Τέλος θέλω να ευχαριστήσω και τους παίχτες της …ΑΕΚ!! Ένα ωραίο ταγκό χρειάζεται δύο!! Για να φτάσουν στο σημείο οι ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού να δώσουν τα πάντα για τη νίκη, χρειάστηκαν να έχουν απέναντι την κατάλληλη αντίσταση!

…Κάπως έτσι λοιπόν φτάσαμε χθες το βράδυ στο τελικό του αιώνα!! Και όπως άκουσα να λέει ένας φίλαθλος φεύγοντας από το γήπεδο: «Να ζήσουμε να το θυμόμαστε για να το λέμε στα εγγόνια μας»!

Γιατί αυτός ήταν ο χθεσινός τελικός:
Μια ωραία και αξέχαστη ιστορία που θα την διηγούμαστε στα παιδιά μας και τα εγγόνια μας…

Δεν υπάρχουν σχόλια: